Het blauwe hondje is het bekendste exportproduct van Australië sinds Crocodile Dundee, aldus de Aussies zelf. De serie is inmiddels in zestig landen te zien, in twintig talen, en is bekroond met zo'n beetje elke denkbare kindertelevisieprijs. Sinds tekenfilmhond Bluey in 2018 voor het eerst op tv verscheen, zijn kinderen én ouders fan. Wat is de aantrekkingskracht van de Australische animatieserie?
Vorige week volgde de aankondiging van de nieuwste samenwerking: in de zomer verschijnt er een Bluey-versie van het populair verzamelaarsfiguur Funko Pop. Want de BBC, die de wereldwijde rechten van de serie beheert, weet: alles met Bluey slaat aan.
De Britse krant The Guardian omschrijft Bluey als de goudmijn van de omroep. Suzy Raia, hoofd consumentenverkoop bij de BBC, draaide er in een interview met de krant ook niet omheen. Er was in 2024 een recordbedrag van omgerekend ruim 3 miljard euro verdiend met de verkoop van merchandise. "En Bluey is daar een heel, heel groot deel van", zei ze.
Fantasie centraal
Het illustreert het succes van de animatieserie, die draait om het wel een wee van een gezin Australische honden, woonachtig in Brisbane. Hoofdpersonage is de 6-jarige Bluey. De rest van de familie bestaat uit haar 4-jarige zusje Bingo en ouders Buster en Chilli.
Bedenker Joe Brumm haalde voor de serie inspiratie uit zijn werk- en privéleven. De Australiër werkte tien jaar in het VK als animator voor meerdere kinderseries, waaronder het eveneens populaire Peppa Pig.
Nederland
De eerste aflevering van Bluey werd op 1 oktober 2018 uitgezonden in Australië. Er zijn in totaal 154 afleveringen gemaakt, verdeeld over drie seizoenen. Het voorlopig laatste seizoen verscheen in 2024. De serie is ook in Nederland te zien, en in het Nederlands nagesychroniseerd.
Toen hij terugverhuisde naar zijn geboorteland, ontstond bij hem het idee om een soort Australische versie te maken van Peppa Pig, het populaire Britse tekenfilmvarkentje. De typisch Britse en "simpele, herkenbare verhalen over kinderen" spraken hem aan. "Dus ik wilde iets doen dat echt uit Australië kwam", zei hij in een interview in 2022 tegen de Britse krant The Independent.
Dat idee combineerde hij met zijn ervaringen als vader van twee dochters. Hij speelde veel rollenspellen met ze, en raakte geboeid door hun fantasiewereld. De naam van de serie is afkomstig van een hond die hij als kind had. Het leidde tot een serie die afwijkt van andere kindertelevisie, omdat er in Bluey geen overduidelijke moraal of educatieve boodschap centraal staat.
Levenslessen
Spelenderwijs, en via hun verbeelding, stuiten de karakters subtiel op levenslessen. Soms is het jolig of brutaal, soms is het serieus. Daarbij worden zware onderwerpen niet geschuwd, zoals ouderdom, het omgaan met emoties, het niet kunnen krijgen van kinderen of moeilijkheden in het ouderschap. Zo werd de aflevering Sleepytime door de krant The New York Times in de lijst gezet met beste tv-afleveringen van 2020.
In die aflevering wil Bingo voor het eerst in haar eigen bed slapen. De aflevering staat synoniem voor het loslaten van groter worden van kinderen. De krant roemt zowel de animaties ("een dromerig ballet in de ruimte") als het thema ("het onbeschrijflijke verdriet over de sterfelijkheid van het ouderschap").
Een fragment uit Sleepytime:
Een Bluey-aflevering duurt gemiddeld zo'n zeven minuten. De korte, afgebakende verhalen zijn volgens Peter Nikken, emeritus lector jeugd en media, een van de krachten van Bluey. "Samen met de herkenbare, terugkerende figuren."
Zelf zat hij afgelopen weekend met zijn twee kleinkinderen toevallig nog in een bioscoop Bluey-afleveringen te kijken. De kinderen hadden zich prima vermaakt en Nikken zelf ook. Bedenker Brumm creëerde de serie ook bewust voor ouders - afleveringen zitten vol met knipogen richting ouders - zodat ze het samen met hun kinderen kunnen kijken.
Meekijkende ouders
Nikken promoveerde in 1999 op een proefschrift over kwaliteitseisen voor kindertelevisieprogramma's. Daaruit bleek dat iets wat als een goed kinderprogramma wordt gezien, in de regel ook leuk is voor volwassenen. Daar komt bij dat een boodschap beter blijft hangen bij kinderen als de ouders actief meekijken, zegt Nikken. "Je beleeft het dan echt samen, ouders kunnen bijvoorbeeld ook meteen iets uitleggen en kinderen letten beter op."
Het heeft van Bluey een mondiaal, commercieel megasucces gemaakt. De Australische inborst hindert de serie niet: in bijvoorbeeld de VS is Bluey al jaren een van de populairste kinderseries. Een Bluey-theatershow trekt wereldwijd langs grote stadions, zoals Madison Square Garden in New York. Een tijdelijk Bluey-minipretpark in een loods in Brisbane is een toeristentrekpleister geworden, met 200.000 bezoekers in vijf maanden. En een fanpagina op Facebook voor volwassen Bluey-fans telt bijna 750.000 leden.
De Bluey-trein lijkt nog lang niet uitgeraasd. Volgend jaar verschijnt de eerste Bluey-bioscoopfilm. Wel kondigde bedenker Brumm vorig jaar aan te vertrekken bij de tv-serie na drie seizoenen. Hij heeft niet het idee dat hij zichzelf in nieuwe seizoenen nog kan overtreffen, schreef hij in een open brief.
Pamela Rutledge, hoogleraar mediapsychologie aan de Fielding-universiteit in Californië, verwacht dat Bluey ondanks het vertrek van Brumm nog wel een tijdje populair blijft, omdat de serie zo authentiek is.
In een artikel op de site van het Amerikaanse psychologieplatform Psychology Today schrijft ze dat Bluey "warm, grappig en heel realistisch" is, ook omdat de serie tekortkomingen en imperfectie omarmt. Rutledge: "De serie respecteert de intelligentie en emoties van kinderen en biedt ouders een empathische spiegel". Daarmee is de serie volgens haar ook een "masterclass voor ouderschap".