Ruim een week oorlog in het Midden-Oosten: wat staat de wereld nog te wachten?
Ruim een week geleden gebeurde wat al maanden in de lucht hing: Israël en de VS begonnen met het bombarderen van aartsvijand Iran. Het regime is met de dood van de opperste leider Khamenei weliswaar onthoofd, maar nog niet gevallen.
Volgens experts is de angel nog lang niet uit het conflict: inmiddels zijn ook Golflanden en Koerdische millities betrokken bij de oorlog en ook Europese bondgenoten als Frankrijk sturen militaire schepen naar het Midden-Oosten.
TegenstrijdigheidVolgens Peter Wijninga, defensiespecialist verbonden aan onderzoekscentrum HCS, is het einde van de oorlog pas in zicht als de VS en Israël tevreden zijn over het resultaat. "Wat dat precies betekent weten we niet. Je hoort daar tegenstrijdige geluiden over vanuit de VS."
Zo zei president Trump kort na het begin van operatie Epic Fury dat de bombardementen bedoeld waren om het regime omver te werpen en riep hij Iraniërs op in opstand te komen. Minister Hegseth van Defensie kwam later met een ander geluid: het doel van de operatie was geen regimeverandering, maar het vernietigen van de Iraanse aanvalsraketten. Ook minister Rubio van Buitenlandse Zaken zei dat regime change niet het belangrijkste was.
"Het is ontzettend verwarrend als je naar Trump of zijn ministers luistert", zegt Midden-Oosten-kenner en journalist Abdou Bouzerda. "Het lijkt erop dat de Amerikanen niet echt een plan hebben voor de day after. Ze zijn nu vooral bezig met bombarderen."
Inmiddels heeft Israël het offensief uitgebreid naar Libanon, waar volgens het leger Hezbollah-strijders zich verschuilen. Volgens Bouzerda lijkt daar een duidelijkere strategie achter te zitten. "Daarmee wil Israël het Iraanse regime verder verzwakken door hun bondgenoten aan te pakken."
Wil Amerika nu wel of niet een regimeverandering? Nieuwsuur zocht het uit:
De VS en Israël kunnen de oorlog die zij zelf zijn begonnen voorlopig voortzetten, verwacht Wijninga. Ze zijn goed uitgerust en getraind, al zijn hun voorraden niet onbeperkt.
De grootste uitdagingen liggen volgens Wijninga dan ook bij Iran. De aanvallen van de VS en Israël vernietigen onder meer Iraanse lanceerinstallaties, drones en opslagplaatsen. "En die krijgen ze ook niet zomaar aangeleverd door hun bondgenoot Rusland, dat de munitie zelf hard nodig heeft voor de oorlog in Oekraïne."
Meer dan aan het begin van de oorlog is het conflict een oorlog van cijfers geworden, zegt Bouzerda. "Je ziet dat Iran ontzettend veel raketten en drones heeft afgeschoten, echt ongekende aantallen. Daar hangt een prijskaartje aan."
Dat laatste geldt uiteraard ook voor de Amerikanen en de Golfstaten die worden getroffen door de Iraanse aanvallen. "Die moeten de raketten uit de lucht schieten met interceptors, die ontzettend duur zijn en moeilijk te produceren." Zo berekende denktank CSIS uit dat de oorlog in Iran de Amerikaanse staatskas bijna 800 miljoen euro per dag kost.
Iraniërs hoop gegevenHet is moeilijk om een exacte inschatting te geven wanneer de oorlog ten einde komt, zeggen beide experts. "Als je niet echt een doel hebt, dan kun je ook niet een tijdspad formuleren", aldus Bouzerda. Het gevaar is dat je uiteindelijk terechtkomt in een avontuur, in een ravijn, waarbij het uiteindelijk niet vier of zes weken duurt, maar misschien wel drie maanden of een half jaar."
Nu de Verenigde Staten de oorlog in gang hebben gezet, moeten ze die ook afmaken, zegt Wijninga. Hij verwijst daarbij naar de bekende uitspraak if you break it, you own it van Colin Powell, voormalig minister van Buitenlandse Zaken. Dat zei hij tegen president Bush voordat hij Irak binnenviel.
Hoelang de VS en Israël het gaan volhouden, hangt af van hun vasthoudendheid, zegt Wijninga. "En of een deel van het reguliere leger zich tegen het Iraanse regime keert en aan de zijde van het volk durft te staan."
NOS op 3 maakte een video over hoe de VS Iran vijanden zijn geworden:
De Europese Unie staat aan de zijlijn van de oorlog, maar de prijs zullen Europese landen hoe dan ook moeten betalen, verwacht Bouzerda.
"Er zou een moment kunnen komen dat de EU meer initiatief neemt, wat je al ziet bij lidstaten als Frankrijk. Alleen al omdat de eigen bevolking gaat morren over de oplopende olie- en voedselprijzen."
De kans is groot dat Europa zich uiteindelijk, puur vanuit eigen belang en vooral economisch, aan de kant van Amerika zal scharen, verwacht hij. Tegelijk ziet hij ook een rol weggelegd voor Europa om een grotere diplomatieke rol te spelen samen met de Golfstaten. "De pogingen vanuit de regio om Europa erbij te betrekken en het conflict te laten stoppen, nemen steeds verder toe."