Driedaagse spoorstaking in Spanje begonnen, personeel eist meer veiligheid
Grote delen van het Spaanse spoorwegnet liggen vanaf vanochtend 72 uur stil. Het spoorwegpersoneel houdt een driedaagse staking, die werd aangekondigd na twee fatale treinongevallen eind vorige maand. Daarbij kwamen 47 mensen om het leven. Het spoorwegpersoneel stelt dat deze ongelukken voorkomen hadden kunnen worden.
"We waarschuwden al lange tijd dat dit zou kunnen gebeuren en eisten onmiddellijk maatregelen. Tot deze tragische ongelukken werd er niet naar het personeel geluisterd", zegt Diego Martín Fernández, secretaris-generaal van de machinistenvakbond SEMAF.
De bond uitte in augustus vorig jaar in een brief aan spoorinfrastructuurbeheerder Adif zorgen over de kwaliteit van het spoor.
WaarschuwingenVolgens Martín was dit een van de vele waarschuwingsbrieven die de vakbond verstuurde. Daarom ziet de bond een landelijke staking als een logische volgende stap. "Er wordt steeds minder onderhoud verricht op bepaalde lijnen", stelt de secretaris-generaal. Hij doelt daarbij op oudere trajecten, die volgens hem nog altijd het meest worden gebruikt.
De investeringen zouden vooral in de bouw van nieuwe trajecten worden gestoken. "Wij willen ook een structurele verandering zien, waarin werknemers een sterkere stem krijgen en al onze klachten en bijdragen worden meegenomen om de veiligheid in de sector te verbeteren."
Tot in het weekend hadden de spoorbonden gesprekken met het ministerie van Transport. Minister Óscar Puente hoopte met een overeenkomst de staking af te wenden, maar dat lukte niet. Alle partijen zagen de gesprekken als constructief, maar volgens de bonden kwam de regering toch niet genoeg over de brug.
Over het crisismanagement na de ramp bij Córdoba is vakbondsleider Martín niet geheel ontevreden. Sinds het ongeluk willen de regering en Adif wél in gesprek. "Ze hadden dit al vóór de ongelukken moeten doen, dan had het niet zover hoeven komen", meent hij.
Treinreiziger Mario Samper zat in de vierde wagon van de trein die bij Córdoba tegen een ontspoorde trein aanreed, waarna de eerste drie wagons ontspoorden. Op Atocha, het station waar de trein op 18 januari vertrok, doet hij zijn verhaal. "Ik nam afscheid van mijn vriendin in Madrid en nam zoals altijd de trein naar Huelva." Een paar uur later maakt hij het een na ergste treinongeluk in de Spaanse geschiedenis mee.
"Het gebeurde allemaal in een paar seconden. Het voelde alsof we in een blender zaten." Toen hij uit de trein was gekomen, werd Samper geconfronteerd met wat er was gebeurd. "Mijn wagon stond gelukkig nog min of meer op het spoor. De wagons voor ons waren zo'n 4 meter naar beneden gestort. Daar zaten veel mensen vast die om hulp smeekten."
Samper maakte zich al een tijdje zorgen om de veiligheid. "De trein had op dat traject vaak last van hevige trillingen. Ik ben altijd bang geweest omdat hij 275 kilometer per uur ging en zo erg trilde dat je je computer, water of telefoon niet eens op een tafeltje kon zetten. Maar goed, het was een reis die ik al vele jaren maakte en dat gaf me ook wat gemoedsrust", zucht hij.
Hij denkt dat het ongeluk misschien wel voorkomen had kunnen worden. "Twaalf jaar geleden gebeurde een soortgelijk ongeluk." Daarmee doelt Samper op het treinongeluk in Santiago de Compostela waar zo'n tachtig mensen omkwamen.
"Ik had van de regering verwacht dat ze maatregelen zou hebben genomen, om nog zo'n ongeluk te voorkomen." Ook zou hij graag zien dat de overheid verantwoordelijkheid neemt voor wat er is gebeurd.
"Voor zover ik weet, is dit in geen enkel ander land voorgekomen. En dat terwijl Spanje pionier is op het gebied van technologie. Het Spaanse hogesnelheidsnetwerk is op het Chinese na het langste ter wereld. En we geven een slecht voorbeeld van niet één maar twee van zulke grote ongelukken", vindt hij.
Vakbondsleider Martín deelt die mening: "We moeten een voorbeeld voor andere Europese landen zijn. Juist omdat we zo'n voorloper zijn in Europa. Daarbij hoort een goede aanpak van problemen, zodat die elders kunnen worden voorkomen."
De vakbond en de slachtoffers zullen strijden tot die aanpak er is. Samper zal voorlopig niet meer in een trein stappen. "Ik kom uit een spoorwegfamilie en heb jarenlang met de trein gereisd, maar ik zal nu nooit meer met de trein kunnen reizen."