Aggregator

Goedemorgen! Het Nederlands elftal speelt zijn laatste oefenwedstrijd voordat het WK begint. Oezbekistan is de tegenstander. En de burgemeester van Nijmegen en voorzitter van het Veiligheidsberaad Hubert Bruls verschijnt voor de coronacommissie.

Eerst het weer: de dag begint nog met ruimte voor de zon. Het wordt 20 tot 22 graden. Vanmiddag wordt de bewolking dikker en uiteindelijk trekken buien over het hele land. Komende dagen blijft het wisselvallig met dagelijks buien, maar ook zonneschijn. Het wordt 16 tot 18 graden. Pas later in de week wordt het warmer.

Ga je vandaag op pad? Hier vind je het overzicht van de files en wegwerkzaamheden en hier de situatie op het spoor.

Wat kan je vandaag verwachten: Dit is er vannacht gebeurd:

Het Israëlische leger zegt dat het meerdere militaire doelen heeft geraakt in het midden en westen van Iran, als tegenreactie op de Iraanse aanvallen van gisteravond. Iraanse staatsmedia schrijven over explosies die gehoord zijn in hoofdstad Teheran en de steden Tabriz en Isfahan. Over schade en slachtoffers is nog niets bekend.

Gisteren voerde Iran voor het eerst sinds het fragiele staakt-het-vuren raketten af op het noorden en midden van Israël. Volgens de Revolutionaire Garde gebeurde dit als vergelding voor de Israëlische aanvallen in Libanon. Israël zegt dat het alle raketten heeft onderschept. Er zijn geen berichten over slachtoffers.

Ander nieuws uit de nacht: En dan nog even dit:

Een kebabfabriek in het Verenigd Koninkrijk heeft een boete van bijna zes ton gekregen omdat het bedrijf fraudeerde met lamsvlees. In plaats van met lamsvlees werden de vleesrollen gevuld met schapenvet, schapen- en geitenvlees, laagwaardige vleesproducten als nekresten en veel water. De rechter sprak hier schande van en deelde een forse boete uit.

Een fijne dag!

Het huis van Miguel en Rosa Hernández in Chiapas, een straatarme staat in het zuiden van Mexico, is donker. De enige ruimte waar licht brandt, ligt naast de keuken. Het is een vrijwel lege ruimte, met twee kleine houten stoeltjes die voor een altaar staan. Een kaars flikkert onrustig, door de wind die vanuit de open deur naar binnenwaait. Een zwart omrande foto van een jongen met een vriendelijk gezicht wordt er spaarzaam door verlicht.

De jongen op de foto heet Alfredo Hernández. Twee jaar geleden vertrok hij, de enige zoon van Miguel en Rosa, naar de Verenigde Staten op zoek naar werk. Want Chiapas, waar een groot deel van de inwoners inheems is, heeft een van de hoogste armoedecijfers van Mexico. Wie een betere toekomst wil, kan vaak beter migreren.

Alfredo kwam illegaal de VS binnen, en vond daar werk in de bouw en als tuinman. Miguel vertelt hoe hij en zijn vrouw meeleefden met hem. Hij doet dat in het tzotzil, de lokale inheemse taal van de prominente Maya-gemeenschap in Chiapas. Spaans spreekt Miguel niet goed. "We belden iedere dag met hem. Het ging steeds beter, hij probeerde Engels te leren en stuurde ons wanneer hij kon wat geld", zegt hij, gezeten voor het altaar. Zijn vrouw Rosa kijkt gelaten voor zich uit.

ICE

Sinds een jaar werd het leven van Alfredo in de VS, als illegale migrant, een stuk moeilijker. Uit angst voor de Amerikaanse migratiepolitie ICE bleef hij soms binnen en ging hij niet naar werk, vertelt Miguel. Toen hij op een dag stopte met de dagelijkse telefoontjes naar zijn ouders, namen de zorgen in Chiapas toe. Op een dag kregen ze bericht vanuit de VS: hun zoon was overleden. Onder verdachte omstandigheden, mogelijk bij een arrestatie van migratiepolitie ICE.

Voor families als die van Alfredo, die geen Spaans spreken, weinig geld hebben en ver weg in de bergen wonen, is het haast onmogelijk om antwoorden, laat staan gerechtigheid te krijgen als hun kinderen omkomen in de VS. Het duurde weken voordat het lichaam van Alfredo überhaupt werd teruggestuurd naar het zuiden van Mexico. Zonder een goede autopsie hebben Miguel en Rosa hun zoon begraven. Naar eigen zeggen zat Alfredo's lichaam vol blauwe plekken en botbreuken.

De dood van Alfredo komt op een moment dat er grote spanningen zijn tussen de VS en Mexico, onder meer vanwege de manier waarop Mexicaanse migranten in het land behandeld worden, ook door migratiepolitie ICE.

Sinds het aantreden van Trump zijn zeker 48 migranten omgekomen in detentiecentra van ICE. Zestien van hen zijn Mexicaans. Bij de Mexicaanse dodelijke slachtoffers is in het merendeel "zelfdoding" of "gebrek aan medische zorg" opgegeven. In Mexico wordt die lezing door autoriteiten betwijfeld: zij wijzen op mogelijk geweld in de detentiecentra.

President Claudia Sheinbaum meldde eerder dat Mexico zich heeft aangesloten bij een collectieve rechtszaak tegen een ICE-detentiecentrum in Californië, en wil ook bij internationale instituten een zaak aanspannen.

Tonatiuh Guillén López was jarenlang de hoogste migratieambtenaar voor de Mexicaanse regering. Hij wijst erop dat veel van de Mexicaanse migranten die omkomen in detentiecentra van ICE specifiek uit Chiapas komen. Opmerkelijk, omdat proportioneel maar een klein deel van de Mexicaanse migranten in de VS uit die staat komen.

"Dit is een gevolg van raciale profilering en racistische agressie in de Verenigde Staten, met name tegen inheemse bevolkingsgroepen", stelt Guillén López, die tegenwoordig onderzoek doet op de prestigieuze universiteit UNAM in Mexico-Stad. "Het gaat niet alleen om profilering via het fysiek van mensen, maar ook culturele profilering. Dat wil zeggen, ze pakken mensen die geen Engels of zelfs Spaans spreken extra hard aan."

Ondertussen blijven Miguel en Rosa achter met vragen. Opheldering over zijn dood krijgen de ouders maar niet. "We weten niet hoe hij is overleden, alleen dat hij zich had verstopt voor de migratiepolitie. Maar niemand vertelt ons iets", zegt Miguel.

Het altaar met de foto, en daarnaast een kist met oude kleren van Alfredo, zijn voorlopig de enige spullen die nog herinneren aan hun zoon. Rosa breekt als ze over haar zoon praat. "Het was mijn enige zoon. Wie belt mij nu, om mij op te vrolijken iedere dag?" Iedere dag steekt ze de kaarsen bij het altaar aan. Heel veel meer kan ze niet doen. Want gerechtigheid krijgen, is iets waar de ouders al niet meer op rekenen.

In de Filipijnen zijn zeker 32 mensen omgekomen na een aardbeving met een kracht van 7,8. De beving was voor de kust in het zuiden van de archipel. Meer dan 200 mensen raakten gewond.

Op het zuidelijke eiland Mindanao is er veel schade en zijn gebouwen ingestort. Dat gebeurde onder meer in de stad General Santos, waar zo'n 700.000 mensen wonen. Daar kwamen zeven mensen om het leven. In ingestorte gebouwen wordt nog gezocht naar vermisten.

Zo stortte een dak bij een school in terwijl de kinderen buiten stonden tijdens de aardbeving:

Na de beving waren er zeker zestien naschokken, waarvan de zwaarste met een kracht van 6,5. De Filipijnse president heeft mensen opgeroepen om naar hogergelegen gebied te gaan.

Omdat de beving op zee was werden er tsunamiwaarschuwingen afgegeven, ook in buurlanden. Langs de noordkust van het Indonesische eiland Sulawesi zijn vloedgolven gezien van zo'n 75 centimeter. Ook in de Maleisische provincie Sabah op het eiland Borneo werd een dergelijke golf gezien. Er zijn geen berichten over schade of slachtoffers.

De instantie die waarschuwt voor tsunami's op de Stille Oceaan zei zo'n vijf uur na de zeebeving dat het gevaar was geweken.

In de Japanse stad Utsunomiya, ten noorden van Tokio, zijn vandaag alle 94 basisscholen en middelbare scholen gesloten nadat er voor het eerst een beer is gezien.

De beer werd zaterdag voor het eerst gezien in een park in de stad, maar is tot op heden nog niet gevangen. Vanochtend werd het dier gezien vlakbij een middelbare school.

Steeds meer beren

In Japan neemt het aantal incidenten met beren de laatste jaren toe, ook in stedelijke gebieden. Vorige week raakten in Fukushima zeker vier mensen gewond bij een berenaanval. Op beveiligingsbeelden is te zien hoe een zwarte beer een werknemer achtervolgt bij de ingang van een fabriek en hem tegen de grond werkt.

Hoewel de Aziatische zwarte beer gezien wordt als kwetsbaar, is de populatie in Japan de laatste jaren sterk gegroeid. Volgens schattingen is het aantal beren sinds 2012 verdrievoudigd, mede doordat er minder op de dieren wordt gejaagd.

Deskundigen wijzen ook op klimaatverandering als een van de oorzaken van het toenemende aantal ontmoetingen tussen mens en beer. Door het veranderende klimaat hebben de beren steeds minder natuurlijke voedselbronnen, waardoor ze vaker richting bewoonde gebieden trekken.

Although desalination is very commonly used these days to convert seawater into fresh water, one of the major disadvantages of current approaches is that commercial desalination plants produce a lot …read more

Israël zegt dat het aanvallen heeft uitgevoerd op Iran als reactie op de Iraanse aanvallen van gisteravond. Daarop heeft Iran opnieuw aanvallen uitgevoerd op Israël.

Het Israëlische leger zegt dat het militaire doelen heeft geraakt in het midden en westen van Iran. Iraanse staatsmedia schrijven over explosies die gehoord zijn in hoofdstad Teheran, Karaj, Tabriz en Isfahan. Een regionale functionaris zegt tegen staatspersbureau Fars dat een petrochemische fabriek in de zuidwestelijke stad Mahshahr is geraakt. Israël bevestigt dat. De fabriek is ontruimd.

De Iraanse Revolutionaire Garde zegt dat aanvallen zijn uitgevoerd op de luchtmachtbases Nevatim en Tel Nof. In het midden van Israël zijn sirenes afgegaan en zijn explosies te horen. De luchtverdediging probeert vanuit Iran afgevuurde raketten tegen te houden. Israël werd ook bestookt vanuit Jemen, waar de door Iran gesteunde Houthi's zitten. Die raket werd onderschept.

Gisteren voerde Iran voor het eerst sinds het fragiele staakt-het-vuren van 8 april raketten af op het noorden en midden van Israël. Volgens de Revolutionaire Garde gebeurde dit als vergelding voor de Israëlische aanvallen in Libanon. Israël zegt dat het alle raketten heeft onderschept. Er zijn geen berichten van slachtoffers.

Geen gehoor aan oproep Trump

De aanvallen over en weer op dag 100 van de oorlog tussen Iran en Israël volgen kort nadat de Amerikaanse president de Israëlische premier Netanyahu juist had opgeroepen geen tegenaanval uit te voeren. Trump zegt te willen streven naar een akkoord met Iran, al erkent hij tegenover de Financial Times dat dat nog niet aanstaande is.

Volgens Trump hebben de Iraanse aanvallen op Israël geen effect op de onderhandelingen tussen de Amerikanen en Iran. "Het is een van die dingen die al 3000 jaar aan de gang zijn."

Het Witte Huis heeft nog niet gereageerd op de Israëlische tegenaanval.

'Ik heb het voor het zeggen'

Volgens Trump heeft Netanyahu "geen andere keus" dan de overeenkomst die de VS mogelijk gaat sluiten met Iran te accepteren. "Ik heb het voor het zeggen. Ik bepaal alles. Hij heeft niets te zeggen", zegt Trump tegen de Financial Times.

Het Israëlische leger zei eerder dat het de militaire acties in Libanon blijft voortzetten en dat het de druk op het door Iran gesteunde Hezbollah wil opvoeren. "Het Iraanse regime heeft een ernstige fout gemaakt door opnieuw voor de weg van terreur te kiezen", aldus een woordvoerder van het leger.

Israël-correspondent Lennard Swolfs:

"Het lijkt erop dat Netanyahu geen boodschap heeft aan de woorden van Trump. Direct na de Iraanse aanval van gisteren heeft Trump gebeld met Netanyahu. We weten niet wat er achter de schermen is besproken, maar naar buiten toe zegt Trump dat hij tegen Netanyahu heeft gezegd dat hij niet moet reageren. Trump wil een deal met Iran en lijkt geen baat te hebben bij het hervatten van de oorlog.

Aan de ene kant heeft Netanyahu Trump hard nodig om een oorlog te voeren met Iran, aan de andere kant komen er ook verkiezingen aan in Israël. Vanuit de oppositie klonk het de afgelopen week dat Israël te afhankelijk wordt van de VS in het nemen van beslissingen. Als je dan niet reageert op een Iraanse aanval laat dat zwakte zien."

De originele zangeressen van K3, Karen, Kristel en Kathleen, hebben voor de laatste keer samen opgetreden. Gisteravond was hun laatste reünieconcert in Antwerpen. In totaal gaven ze sinds het najaar 48 shows, in zowel Nederland als België.

De concertreeks begon in oktober vorig jaar. Het waren de eerste gezamenlijke optredens van Karen Damen, Kristel Verbeke en Kathleen Aerts in 16 jaar. Het laatste nummer tijdens het emotionele concert was live te volgen via een livestream. Het drietal eindige met Heyah mama, het nummer waarmee het voor hun allemaal begon in 1999.

"Dank jullie wel! Vergeet niet, ik ben Karen. Ik ben Kristel. En ik ben Kathleen. Voor altijd jullie K3", waren de laatste woorden van de zangeressen, terwijl ze werden toegezongen door een uitverkocht AFAS Dome. Daarbij vloeiden de tranen rijkelijk.

Nadat ze bloemen hadden gekregen namen Karen, Kristel en Kathleen met een toegift en een emotionele boodschap afscheid van hun fans:

Karen, Kristel en Kathleen stopten in 2009 als K3. Kathleen ging werken aan een solocarrière. Kristel werd later manager van een nieuwe samenstelling van K3. Karen is presentatrice en staat nog regelmatig op het podium met eigen theatershows.

De samenstelling van K3 heeft daarna meerdere formaties gekend, de een succesvoller dan de andere. Hanne Verbruggen, Marthe de Pillecyn en de Nederlandse Julia Boschman vormen op dit moment de groep.

De partij van premier Nikol Pasjinian heeft de parlementsverkiezingen in Armenië gewonnen. Volgens de kiescommissie heeft zijn partij bijna 50 procent van de stemmen behaald, terwijl de oppositiepartij Sterk Armenië van de Russisch-Armeense miljardair Samvel Karapetjan blijft steken op ruim 23 procent. Pasjinian claimde de overwinning al in een persconferentie midden in de nacht.

De verkiezingen worden gezien als een belangrijk kruispunt voor Armenië. Kiezers spraken zich niet alleen uit over het leiderschap van het land, maar ook over de koers ervan. Pasjinian wil de banden met de Europese Unie aanhalen en een vredesakkoord met Azerbeidzjan, terwijl de oppositie juist pleitte voor sterkere banden met Rusland.

Al benadrukt Pasjinian dat hij de banden met Rusland niet wil verbreken. Hij wil "een evenwichtige politiek" voeren, zo zegt hij.

Bemoeienis Kremlin

Op de achtergrond bemoeide het Kremlin zich actief met de verkiezingen om een overwinning voor Pasjinian te voorkomen. Om onrust onder de bevolking te creëren stelde het onder meer een boycot in op Armeense groenten en fruit, mineraalwater en alcoholische dranken. Dit tot woede van Pasjinian: hij dreigde uit de Organisatie voor het Verdrag inzake Collectieve Veiligheid te stappen, een tegenhanger van de NAVO onder leiding van Rusland.

Armenië verkeerde lange tijd diep in de Russische invloedssfeer. Het keerpunt kwam in 2023 toen buurland en aartsvijand Azerbeidzjan de voornamelijk door Armeniërs bewoonde Azerbeidzjaanse enclave Nagorno-Karabach heroverde. Tot afgrijzen van Pasjinian deed het militaire bondgenootschap onder leiding van Moskou niets. De Armeense premier begon de koers van het land te heroverwegen.

Tot grote frustratie van de Russen bezochten vorige maand veertig Europese leiders de Armeense hoofdstad Jerevan voor een top van de Europese Politieke Gemeenschap. Behalve de Britse premier Starmer, de Franse president Macron en NAVO-baas Rutte, was ook de Oekraïense president Zelensky aanwezig. Rusland zag dit als een grote provocatie.

Christopher Nolan’s The Odyssey isn’t hitting theaters for another month or so, but if you’re already planning your trip to the cineplex, you may want to check out this page …read more

De politie heeft een bestuurder aangehouden die met bijna 240 kilometer per uur over de snelweg A2 reed. Het rijbewijs en de Mercedes van de verdachte zijn in beslag genomen.

De bestuurder werd geflitst op de snelweg, waar 100 kilometer per uur de toegestane snelheid is, maar negeerde vervolgens een stopteken. De auto ging er met hoge snelheid vandoor en slalomde door het overige verkeer heen, aldus de politie.

De politie zette de achtervolging in maar kon de bestuurder niet aanhouden. De auto werd later in Houten teruggevonden, zonder iemand erin. De verdachte werd uiteindelijk in een ander voertuig gezien en alsnog aangehouden.

De politie zal ook een melding maken bij het CBR. Dat zou onder meer een verplichte cursus kunnen opleggen.

(Telecompaper) The consortium comprising Bouygues Telecom, Iliad's Free and Orange have announced the signature of an MoU (Memorandum of Understanding) with Altice France for the planned acquisition of SFR...

Een Britse producent van kebabvlees heeft van de rechtbank in Swansea een boete van omgerekend 581.000 euro gekregen omdat het bedrijf jarenlang producten verkocht als lamsvlees, terwijl die in werkelijkheid voor een groot deel uit vet, huid en goedkopere vleesresten van andere dieren bestonden. Ook moet het bedrijf ruim 300.000 euro aan proceskosten betalen. Dat meldt de Britse omroep BBC.

Volgens de rechter maakte het bedrijf zich gedurende langere tijd schuldig aan "aanzienlijke oneerlijkheid" en werden klanten bewust misleid. Het gaat om Kismet Kebabs, een onderneming uit het Engelse graafschap Essex, ten noordoosten van Londen. Het bedrijf levert kebabproducten aan allerlei soorten restaurants in heel het Verenigd Koninkrijk.

De zaak kwam aan het licht toen inspecteurs van de gemeente Swansea in 2020 en 2021 onderzoek deden naar de samenstelling van kebabvlees bij verschillende eetgelegenheden. Tijdens een van deze controles bleek dat door Kismet Kebabs gemaakte kebabs niet overeenkwamen met wat op het etiket stond.

Slechts 51 procent lamsvlees

Zo bevatte een lamsdöner geen 87 procent maar slechts 51 procent lamsvlees. De rest van het product bestond voornamelijk uit huid en vet, aldus de openbaar aanklager van Swansea.

Tijdens de rechtszaak bleek ook dat het bedrijf maar heel weinig echt lamsvlees inkocht. Kismet Kebabs werkte in plaats daarvan veel met schapenvet, schapenvlees, geitenvlees en laagwaardige vleesproducten als nekresten. Ook bestonden de kebabs volgens onderzoekers uit wel heel veel water. Ze waren van zulke lage kwaliteit, aldus de aanklager, dat de kebabs "volgens de wettelijke definitie geen vlees genoemd mochten worden".

De aanklager sprak van "een georganiseerde en doelbewuste vorm van fraude" waarbij groothandels, horecaondernemers en consumenten werden misleid.

'Aandacht voor de regels verloren'

Tijdens de rechtszaak stelde de advocaat van de kebabfabriek dat het bedrijf "de aandacht voor de regels had verloren". Het bedrijf heeft inmiddels veranderingen in de bedrijfsvoering doorgevoerd, zo stelde de verdediging. Ook zou het bedrijf nauwelijks financieel voordeel hebben gehad van de fraude.

De rechter erkende dat het bedrijf inmiddels maatregelen heeft genomen om herhaling te voorkomen, toch oordeelde hij dat de fraude binnen de onderneming diepgeworteld was en dat een forse boete daarom op zijn plaats was. Het bedrijf krijgt vier jaar de tijd om het bedrag en de proceskosten te betalen.

So you happen to have a gramaphone– maybe a big old Victrola/HMV, perhaps a Columbia– regardless of brand, it’s a big, beautiful conversation peice for your living room. It might …read more

Voor het eerst sinds het fragiele staakt-het-vuren tussen Israël, de VS en Iran heeft Iran raketten op Israël afgevuurd. In het noorden van Israël ging het luchtalarm af. Het Israëlische leger heeft de bevolking gewaarschuwd voor inslagen.

Er zijn nog geen berichten over schade of slachtoffers. Staatsmedia in Iran melden dat er in twee salvo's raketten op het midden en noorden van Israël zijn afgeschoten. Het Israëlische leger zegt tot dusver alle ballistische raketten vanuit Iran te hebben onderschept.

Op beelden zijn raketten boven Israël te zien:

De Iraanse Revolutionaire Garde zegt in een reactie dat Israël moet stoppen met aanvallen in Libanon. Als het Israëlische leger zijn aanvallen uitbreidt of reageert op de aanval van Iran zal het "nog zwaardere en betreurenswaardige klappen" te verduren krijgen.

Volgens de Revolutionaire Garde was "de operatie van vanavond" een waarschuwing en was de luchtmachtbasis Ramat David het doelwit.

Het kantoor van de Israëlische premier Netanyahu heeft al laten weten dat het "zal reageren" op de Iraanse aanvallen. De Israëlische minister van Nationale Veiligheid Ben-Gvir reageert in een kort bericht op X: "Vanavond moet Teheran in vlammen opgaan!"

De Amerikaanse president Trump laat weten dat hij wil dat Iran ophoudt. Op Fox News zegt hij: "Jullie hebben je raketten afgevuurd, dat is genoeg. Ga terug naar de onderhandelingstafel en sluit een deal." De Amerikaanse nieuwssite Axxios meldt dat Trump heeft gezegd dat hij Netanyahu gaat bellen om hem te vragen Iran niet aan te vallen.

Israëlische aanval Beiroet

Eerder vandaag dreigde Iran al met een vergeldingsaanval. De Iraanse parlementsvoorzitter en toponderhandelaar Ghalibaf zei dat Iran zou reageren op de luchtaanvallen die Israël vandaag op buitenwijken in het zuiden van de Libanese hoofdstad Beiroet uitvoerde.

Israël noemde die aanvallen weer een vergelding voor aanvallen die uitgevoerd zouden zijn door Hezbollah op Noord-Israël. Die Libanese militie wordt gesteund door Iran.

Een Israëlische minister zegt dat het luchtruim boven Israël niet gesloten is voor de luchtvaart. De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Araghchi plaatste kort na de meldingen over de Iraanse aanvallen op sociale media een foto van een Iraanse en Libanese vlag, waarschijnlijk om zijn solidariteit met het land te betuigen.

Honderd dagen

Iran heeft bij herhaling gezegd dat een einde aan de Israëlische aanvallen in Libanon een integraal onderdeel is van een eventueel vredesakkoord met de Verenigde Staten over een einde aan de oorlog, die vandaag precies honderd dagen geleden begon.

Bij Nationaal Monument Kamp Vught is vandaag een van de meest tragische gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog in Nederland herdacht: de kindertransporten van juni 1943. Bijna 1300 Joodse kinderen werden toen vanuit Kamp Vught, vaak samen met hun vader of moeder, via Westerbork gedeporteerd naar vernietigingskamp Sobibor.

Bij de herdenking, die sinds 1999 jaarlijks wordt gehouden, werden vandaag leerlingen van groep 7 van basisschool De Schalm uit Vught betrokken. Zij lazen de namen voor van de omgekomen kinderen. Volgens leraar Marloes van Schijndel maakte het onderwerp veel indruk.

"We hebben verschillende kinderen die er vandaag niet bij kunnen zijn omdat het echt een te zwaar beladen onderwerp is", zegt ze. Tegelijkertijd merkt ze dat veel leerlingen juist graag meer willen weten. "Heel veel kinderen zijn heel erg geïnteresseerd."

Een van de sprekers tijdens de herdenking was de inmiddels 94-jarige Amsterdammer Dolf Schaap, hij overleefde het kindertransport:

Schaap werd in 1943 samen met zijn broertje en moeder op transport gezet, maar overleefde door een smoes van zijn vader, die hij in Westerbork, waar het kindertransport een tussenstop maakte, terugzag.

Die was daar door de Duitsers als kamparts aangesteld en wist zijn gezin uit de trein te redden. Schaap hoorde pas later dat de kinderen die wel naar Sobibor werden doorgevoerd vrijwel direct na aankomst waren vermoord. "Ik heb altijd gedacht dat we de enige overlevenden waren van het transport. Er blijken nu twintig van de 1300 uit dat transport gekomen."

Lessen uit het verleden

"Veel overlevenden hebben schuldgevoelens. Dat heb ik nooit gehad, maar die periode is wel bepalend voor mijn verdere leven geweest", zegt Schaap, die pas elf jaar geleden voor het eerst sprak over zijn oorlogservaringen.

Volgens Schaap blijft het belangrijk om kinderen bij de herdenking te betrekken. "Mijn generatie is het blijkbaar niet gelukt om de lessen zo te vertalen dat dit nooit weer gebeurt. Kijk naar de wereld om ons heen. Niemand lijkt iets geleerd te hebben van de Tweede Wereldoorlog."

Kindertransporten van '43

De kindertransporten vonden plaats op 6 en 7 juni 1943. Eerst werden kinderen van 0 tot 3 jaar met hun moeders afgevoerd, een dag later volgden kinderen van 4 tot 16 jaar met een van beide ouders. De massadeportaties veroorzaakten paniek en ontzetting in Kamp Vught. Veel vaders konden niet eens afscheid nemen van hun vrouw en kinderen omdat ze te werk waren gesteld buiten het kamp.

Het transport ging vanuit Vught via Westerbork naar vernietigingskamp Sobibor in het oosten van Polen. Vrijwel alle kinderen en hun ouders werden na aankomst in Sobibor vermoord in de gaskamers.

Geïnteresseerd in de Tweede Wereldoorlog?

Abonneer je dan hier op onze nieuwsbrief.

De ebolavariant die nu slachtoffers maakt in het oosten van Congo draagt de naam Bundibugyo, vernoemd naar een stadje in Uganda waar het virus bijna twintig jaar geleden voor het eerst werd ontdekt. Daar vindt een deel van de inwoners dat er nu een smet op hun stad rust.

Een lange weg draait om het Rwenzorigebergte heen en kronkelt naar beneden. Achter de heuvels, dicht bij de grens met de Democratische Republiek Congo, ligt Bundibugyo. Het is een klein stadje in een landschap van bergen en valleien, waar boeren cacao verbouwen.

In het centrum ligt het Bundibugyo-streekziekenhuis, met in de achtertuin een kleine begraafplaats. "Allemaal zijn ze gestorven aan ebola", wijst dokter Deo Kamuhanda naar de verweerde grafstenen. Hij verloor vijf collega's. "Dat is het graf van onze oogarts en dat van het hoofd verpleegkunde."

In het najaar van 2007 waren er mysterieuze sterfgevallen en zieken in het hospitaal. Dokter Kamuhanda was destijds net begonnen als jonge arts. "We dachten aan malaria of tyfus, want veel symptomen zijn hetzelfde. Uiteindelijk bleek het een voorheen nog onbekende variant van ebola, die vervolgens de naam Bundibugyo kreeg. Datzelfde type is nu in Congo.

Bijna twee decennia later staat Deo aan het hoofd van het lokale ebola-noodteam. "Momenteel zijn er nog geen besmettingen in Bundibugyo, maar wel elders in Uganda. Ik denk dat het ons ook weer gaat treffen."

Tientallen overlevenden

Bij die eerste uitbraak in Uganda vielen naar schatting tegen de veertig doden, maar er waren ook tientallen overlevenden. In de lokale bibliotheek van Bundibugyo zit een groepje inwoners aan tafel. Ezekiel Kisughu zit aan het hoofd. Hij werkte als verpleger in hetzelfde streekziekenhuis, hielp de eerste patienten en kreeg zelf ook ebola. Hij noemt het een afschuwelijke, pijnlijke ziekte en keek de dood in de ogen, maar hij werd de eerste bekende overlevende van de Bundibugyo-variant.

Nu leidt hij een vereniging van tientallen ebola-overlevenden. Na hun herstel kregen ze te maken met uitsluiting. Mensen uit het kleine stadje waren bang voor hen. Ze steunden elkaar toen en nu. Want ze ondervinden nog steeds blijvende schade, zoals gezichtsverlies en hoofdpijn. En de trauma's zitten diep.

'Naam moet weg'

Dat de naam Bundibugyo in relatie tot ebola nu voortdurend op nieuwszenders te horen is, brengt die pijn weer naar boven, zegt aardrijkskundeleraar en ebola-overlevende Yamaka Swaibu. "Bundibugyo wordt de hele tijd genoemd in relatie met dood en ziekte. En deze uitbraak van ebola is in Congo begonnen. Waarom noemen ze het dan ebola-Bundibugyo? Het is absurd. We voelen ons klein en onwaardig. Die naam moet weg."

Ook de Ugandese regering is er niet gelukkig mee. En niet alleen met de naam. Volgens de autoriteiten wordt Uganda de hele tijd in een adem genoemd met Congo en wordt onvoldoende benadrukt dat de huidige uitbraak zich grotendeels bij de buren afspeelt en dat de Ugandese uitbraak veel kleiner is.

Dokter Kamuhanda haalt zijn schouders op bij de vraag of hij vindt dat er een stigma op zijn stad rust. Hij denkt juist dat het de bevolking deels beschermt dat ze de naam van hun stad nu de hele tijd horen. "Mensen hier weten heel goed wat het virus heeft aangericht, daarom zijn we nu al voorzichtiger. Zo schudden veel mensen geen handen meer. We zwaaien naar elkaar. En waar je in Congo veel wantrouwen ziet, dat mensen niet geloven dat ebola bestaat, weten we hier wel beter."

Ondertussen staat hij klaar voor wat er komen gaat, mocht het Bundibugyo-virus weer naar Bundibugyo komen. "Ik weet wat we moeten doen, ik heb ervaring." Tegelijkertijd zijn de middelen nog beperkt. Zo heeft het ziekenhuis maar vijftig beschermende pakken op voorraad. "Daar zijn we in een paar dagen doorheen. En ik denk niet dat het de vraag is of het komt, maar wanneer het komt. Maar we gaan dit overwinnen. Ik wil niet weer collega's verliezen."

Cijfers over de Bundibugyo-variant

Wetenschappers hebben de Bundibugyo-variant tot op heden minder uitgebreid onderzocht dan andere ebolavirussen. Dit type is iets milder dan andere vormen van ebola en veroorzaakt minder bloedingen, maar is nog steeds erg gevaarlijk. Het sterftecijfer wordt geschat tussen de 30 en 50 procent. Bovendien is de angst dat het virus al een tijd rondwaarde in het oosten van Congo, voordat het deze keer werd opgepikt.

Sinds de uitbraak van de Bundibugyo-variant van ebola in Congo op 15 mei 2026 zijn 452 besmettingen vastgesteld. 82 mensen zijn overleden en minstens vijf patiënten zijn hersteld.

Het grootste onderschepte cocaïnetransport ooit, vorige maand ten zuiden van de Canarische Eilanden op het vrachtschip de Arconian, werd vrijwel zeker gecoördineerd door het netwerk van de veroordeelde Nederlandse drugscrimineel Jos L., ook wel bekend als Bolle Jos. Dat staat in een rapport van het Global Initiative Against Transnational Organized Crime (GI-TOC), dat onderzoek deed naar de bewegingen van vrachtschepen voor de kust van West-Afrika.

Op 1 mei van dit jaar onderschepte de Spaanse Guardia Civil meer dan 30 ton cocaïne op de Arconian, die onder de vlag van de Comoren voer en op weg was naar Libië. De omvang van de drugsvangst was weliswaar ongekend, maar uit het onderzoek van GI-TOC blijkt dat het transport allesbehalve op zichzelf staat.

Sinds 2019 is het volume cocaïne dat van West-Afrika naar Europa wordt gesmokkeld explosief gestegen. De havens in West-Afrika zijn steeds beter verbonden met de gebieden waar cocaïne wordt geproduceerd én geconsumeerd. Toch bleef het aantal onderschepte transporten op containerschepen vanuit West-Afrika in de Europese havens laag. De vraag was daarom: hoe komt al die cocaïne Europa binnen?

Bulktransporten cocaïne

GI-TOC bracht de afgelopen vijf jaar de cocaïnehandel vanuit West-Afrika naar Europa in kaart door middel van open source-gegevens en meer dan 190 interviews met onder anderen havenmedewerkers. Op basis daarvan werd in casestudy's op drie schepen ingezoomd: de Arconian, de White Eagle en de White Labeille. De schepen zijn waarschijnlijk verbonden met het criminele netwerk van Jos L.

De bulktransporten met cocaïne vertrokken vanuit opslagpunten in West-Afrika en bleven hangen voor de kusten van Marokko, de Canarische Eilanden en Spanje, voordat ze aanmeerden in havens in Noord-Afrika. Sommige schepen maakten de reis één keer, andere deden dat vaker.

In het rapport staat dat op basis van verzameld bewijsmateriaal kan worden aangenomen dat de drugs in Sierra Leone in West-Afrika aan boord van de Arconian zijn geladen om in de buurt van de Canarische Eilanden op kleinere motorboten te worden overgeladen. Zo vervoerde de Arconian meer dan 42.000 liter brandstof, bedoeld voor de motorboten. Die speedboten moesten de cocaïne aan land brengen zonder gebruik te hoeven maken van een zeehaven, zoals voorheen gebeurde.

Deze relatief nieuwe methode, die ook door andere criminele netwerken wordt gehanteerd, heeft er volgens het rapport aan bijgedragen dat grote hoeveelheden cocaïne Europa konden bereiken zonder te worden opgemerkt. Dat verklaart mede waarom de prijs van cocaïne in Europa al jaren daalt - in Nederland van 28.000 euro per kilo in 2021 tot 15.000 euro per kilo in 2025 - wat wijst op een groot aanbod. Tegelijkertijd zijn de hoeveelheden die in beslag worden genomen in de havens van Rotterdam en Amsterdam sinds 2024 gedaald.

Zo zag de grootste drugsvangst ooit, begin vorige maand op de Arconian, eruit:

Vrijwel direct na de vondst op de Arconian werd het verband gelegd met Jos L.. De drugs bleken afkomstig uit Sierra Leone, waar L. naar verluidt sinds 2022 verblijft. Het rapport concludeert op basis van getuigenverklaringen, foto's en een uitgebreide analyse van de activiteiten van het netwerk dat de Arconian en de andere onderzochte schepen werden gecoördineerd door L. en zijn netwerk. Het is waarschijnlijk dat L. deze methode in ieder geval sinds 2024 herhaaldelijk heeft gebruikt om drugs vanuit West-Afrika naar Europa te smokkelen.

De Arconian voer de afgelopen jaren geregeld tussen havens in West-Afrika. Dat veranderde in februari van dit jaar, toen het schip werd overgenomen door een bedrijf zonder scheepvaartgeschiedenis en met het hoofdkantoor in Sierra Leone. Het vrachtschip bleef daarna enkele weken in de buurt van de hoofdstad Freetown en lag vier dagen aangemeerd in de grootste zeehaven van het land, tot het op 22 april onafgebroken doorvoer richting Europa en op 1 mei door de Spaanse politie werd onderschept voor de kust van Dakhla in de Westelijke Sahara.

Op het schip zaten zeventien bemanningsleden uit de Filipijnen. Ook werden zes gewapende mannen aangetroffen - vijf Nederlanders en een Surinamer - die de drugs bewaakten. Sommigen van hen waren eerder veroordeeld in verband met cocaïnehandel en witwassen. De Guardia Civil ontdekte een metalen deur die toegang gaf tot een lange gang die vol zat met balen cocaïne.

De omvang van de onderschepte lading wijst er volgens het rapport op dat de criminelen zich veilig waanden en dat er eerder mogelijk succesvolle transporten zijn geweest.

Afrika-correspondent Maurice Lede:

"De groeiende rol van West-Afrika als doorvoerhaven van cocaïne naar Europa is ook in de regio zelf alarmerend.

Dat zulke grote hoeveelheden drugs worden verplaatst heeft gevolgen voor de volksgezondheid. Zo lieten eerdere rapporten al zien dat er een toename is van drugsmisbruik, terwijl zorgsystemen daar onvoldoende op ingericht zijn.

In Sierra Leone leidt het tot diepe bezorgdheid dat de Arconian met zoveel drugs en wapens aan boord uit de hoofdstad Freetown kon vertrekken. Na de grote drugsvangst schreef Abdul Kargbo, leider van de grootste oppositiepartij in Sierra Leone, een open brief aan president Julius Maada Bio waarin hij waarschuwt dat deze ontwikkelingen een bedreiging vormen voor het imago en de diplomatieke positie van het land, evenals voor de interne veiligheid en economische vooruitzichten."

It’s well known that the difference in executable size between a compiled binary and one hand-written in optimized assembler will be significant. The compiler brings in all manner of boilerplate …read more

Iran dreigt met nieuwe aanvallen op Amerikaanse bases en Israëlische doelen in het Midden-Oosten. De waarschuwing volgt op Israëlische luchtaanvallen in zuidelijke buitenwijken van de Libanese hoofdstad Beiroet eerder vandaag én op uitspraken van de Amerikaanse president.

Bij de aanvallen van vanmiddag in Beiroet kwamen volgens Libanese staatsmedia zeker twee mensen om. Tegelijkertijd maakte Trump in een vandaag gepubliceerd interview met NBC een opvallende draai: hij zei dat Libanon wat hem betreft geen onderdeel hoeft te zijn van een kortetermijnakkoord met Iran.

Die uitspraak is opvallend, omdat Trump eerder deze week juist probeerde te voorkomen dat de Israëlische aanvallen in Libanon de onderhandelingen met Iran over een einde van de oorlog zou ondermijnen.

'VS begrijpt alleen taal van macht'

De Iraanse parlementsvoorzitter en toponderhandelaar Ghalibaf reageerde met een verklaring op X. Volgens hem zijn Amerikaanse en Israëlische bases en bezittingen in de regio weer legitieme doelwitten voor Iran, door de Amerikaanse marineblokkade en het "groene licht" dat de VS volgens hem aan Israël heeft gegeven om de aanvallen in Libanon op te voeren.

Ghalibaf zegt dat de VS en Israël niet toegewijd zijn aan het naleven van het staakt-het-vuren en dat ze niet geloven in dialoog. Door de marineblokkade in de Straat van Hormuz en de schending van afspraken over Libanon laten ze volgens hem zien "alleen de taal van de macht" te begrijpen.

De strijd tussen Israël en Hezbollah in Libanon is een van de belangrijkste punten in de onderhandelingen tussen de Verenigde Staten en Iran over een einde aan de oorlog in Iran, die vandaag precies honderd dagen geleden begon. Teheran heeft bij herhaling gezegd dat een einde aan de Israëlische aanvallen in Libanon een integraal onderdeel is van een eventueel vredesakkoord.

Israëlische aanval in Beiroet

Volgens een gezamenlijke verklaring van de Israëlische premier Netanyahu en minister van Defensie Katz waren de Israëlische aanvallen van vanmiddag gericht op een "terroristisch commandocentrum" van Hezbollah.

In Beiroet zouden drie explosies zijn gehoord. Libanese media meldden dat zeker twee gebouwen werden geraakt en dat er naast de twee doden elf gewonden zijn gevallen.

De Israëlische aanvallen zouden weer een reactie zijn op projectielen die de Libanese militie eerder vandaag op het noorden van Israël zou hebben afgevuurd. Het Israëlische leger claimt de lanceerinstallaties waarmee die raketten werden afgevuurd te hebben ontmanteld. Daarnaast werden aanvallen gemeld in de Zuid-Libanese stad Tyrus.

Sinds donderdag geldt een nieuw staakt-het-vuren tussen Israël en Libanon, na Amerikaanse bemiddeling. Dat akkoord wankelt alweer hevig. Gisteren kwamen bij een Israëlische aanval op een Libanees legervoertuig meerdere militairen om het leven.

Iraanse tegoeden en sancties

De aanvallen vallen samen met een gevoelig moment in de onderhandelingen tussen Washington en Teheran. Trump zei in het NBC-interview, dat vrijdag al werd opgenomen, opnieuw "heel dicht" bij een akkoord met Iran te zijn.

Verder zei hij niet van plan te zijn om Iraanse tegoeden vrij te geven of sancties op te heffen voordat een deal met Iran is gesloten. Volgens Trump zijn zulke stappen pas daarna aan de orde, als Iran zich aan de afspraken houdt.

De president meldde ook dat de VS het hoogverrijkte uranium van Iran zal verwijderen en vernietigen als er een akkoord komt. Dat kan volgens hem met medewerking van Teheran, maar desnoods ook zonder. Amerikaanse troepen blijven voorlopig in de regio "tot de zaak is afgerond", aldus Trump.

Tweeënhalf jaar lang versloeg Hisham Zaqout als journalist de oorlog in Gaza. Hij is nu in Nederland om met zijn ervaring journalisten in conflictgebieden te helpen.

Dat doet hij door onderzoek te doen naar de overlevingsstrategieën van Palestijnse journalisten. Daarvoor kreeg hij een beurs van onderzoeksinstituut NIAS, dat een speciaal programma heeft voor onderzoekers uit oorlogs- en conflictgebieden.

Zaqout kwam in februari naar Nederland. Hij is een van de drie Gazanen die via de rechter probeerde af te dwingen dat het ministerie van Buitenlandse Zaken hem zou helpen om zijn visum op te halen. Dat lag klaar in Jordanië, maar zonder hulp kwamen de drie Gaza niet uit. De bestuursrechter oordeelde dat Nederland hen niet hoefde te helpen.

Op Zaqout had die uitspraak geen effect meer, hij was net in Nederland aangekomen met hulp van Qatar. Zijn werkgever Al Jazeera heeft in de Qatarese hoofdstad Doha zijn hoofdkantoor.

Nooit gedacht aan stoppen

Zeventien jaar werkt Zaqout voor de Arabische nieuwszender, de laatste 2,5 jaar vanwege de oorlog van Israël tegen Hamas onder zeer moeilijke omstandigheden.

"Als correspondent maakte ik reportages en deed ik veel live verslag. We hadden geen kantoor meer. Mijn collega's en ik woonden in tenten en hadden vaak geen toegang tot schoon drinkwater, eten, genoeg benzine of een auto die werkte. Ondertussen werden we door het Israëlische leger aangevallen," vertelt hij.

Dertien van zijn ruim dertig collega's kwamen om het leven. Volgens de Verenigde Naties zijn er sinds het begin van de oorlog in Gaza bijna 300 journalisten vermoord.

Aan stoppen heeft Zaqout nooit gedacht. "Ik had geen keuze, we konden niet weg. Dus dan doe je wat wel kan en dat is werken. Het is de enige manier waarop we de rest van de wereld konden laten zien wat hier gebeurde."

Behalve dat hij met het verlies van collega's te maken had, verloor hij 120 familieleden. Dat zijn naasten, maar ook verre familieleden. Familie die het overleefde, heeft hij in Gaza moeten achterlaten. Zijn vrouw en kinderen konden wel samen met hem Gaza te verlaten, zij wonen in België.

Helpen op afstand

Hoewel Zaqout niet meer in Gaza is, probeert hij zijn collega's waar hij kan vanuit Nederland te ondersteunen. "Veel van de apparatuur die ze gebruiken is beschadigd of werkt niet meer. Ze gebruiken hun mobiele telefoons om verslag te doen. Ik help ze om technologische problemen die ze hebben op te lossen."

Ook schrijf hij nieuwsartikelen of reportages over Gaza. "Ik ben op een veilige plek, ik heb hier alles wat ik nodig heb. Ik werk nog steeds in Gaza, maar op afstand." Hoewel hij van zijn werk hield, mist hij het niet. Zijn collega's mist hij wel. "Ik leefde 2,5 jaar met hen. Mijn collega's zijn niet enkel mijn collega's. Ze zijn mijn vrienden."

Sinds 10 oktober 2025 geldt er een staakt het vuren in Gaza. Toch betekent dat volgens Zaqout dat er voor zijn collega's weinig is veranderd. Ze wonen nog steeds in tenten, hebben geen kantoor en hebben nog dagelijks met bombardementen te maken.

Journalisten zijn doelwit

De ervaring die hij als journalist in Gaza heeft opgedaan, probeert hij nu in te zetten om collega's in conflictgebieden te helpen. Vijf maanden lang doet hij onderzoek bij het NIAS. Hij krijgt er gedurende zijn onderzoeksperiode onderdak, een kantoor, een beurs en hij heeft veel contact met Nederlandse en internationale onderzoekers die hier ook tijdelijk zijn.

Zaqout onderzoekt hoe het journalisten in Gaza lukt om, ondanks pogingen om hen het zwijgen op te leggen, toch verslag te doen en te overleven. Hij hoopt uiteindelijk te kunnen helpen de handleiding voor journalisten in conflictgebieden van de International Federation of Journalists te actualiseren.

"Toen ik op de universiteit zat, leerden we over de handleiding, die bevat veiligheidsprotocollen. In Gaza werken die niet. Niet alleen burgers, maar ook journalisten werden aangevallen. Wat doe je dan?

Onderdeel moet zijn hoe je als journalist overleeft wanneer je wordt aangevallen en niet aan je basisbehoeften kunt voldoen, maar ook hoe je schrijft, filmt en live verslag doet met je mobiele telefoon. Welke applicaties handig zijn en hoe nieuwsredacties daar beter op ingericht kunnen worden."

Eind juli zit zijn tijd in Nederland erop. Als journalist krijgt hij naar eigen zeggen geen toestemming om terug te gaan naar Gaza. "Ik was correspondent en dat werk wil ik voortzetten. Al Jazeera heeft verspreid over de wereld meer dan 100 kantoren. Ik ga daar werken waar ik nodig ben."