Weer worden Venezolanen vrijgelaten, maar onzekerheid overheerst nog altijd
In Venezuela zijn afgelopen weekend opnieuw ruim honderd politieke gevangenen vrijgelaten. Dat meldt mensenrechtenorganisatie Foro Penal, die de vrijlatingen bijhoudt. De Venezolaanse autoriteiten zeggen niet wie het zijn.
Interim-leider Rodríguez claimt dat inmiddels ruim 600 mensen zijn vrijgelaten. Ook zei ze contact op te willen nemen met VN-mensenrechtenchef Volker Türk om de cijfers te laten verifiëren.
"Het zou ideaal zijn als de overheid een lijst publiceert van de vrijlatingen", schrijft Alfredo Romero, directeur van Foro Penal op X.
Bevrijd maar 'niet vrij'"Ze worden vrijgelaten, maar zijn niet vrij", zegt Foro Penal tegen de NOS. Velen mogen Venezuela niet verlaten en moeten zich wekelijks melden bij de autoriteiten. Als ze niet akkoord gaan met een lange lijst van voorwaarden, kunnen ze zo weer meegenomen worden. Zo zouden ze ook niets over hun gevangenschap mogen vertellen.
De aanklachten tegen de vrijgelaten gevangenen zijn ook niet ingetrokken, zegt Foro Penal. Onderzoeken tegen hen lopen nog, waardoor het regime hen en hun familie nog nauw in de gaten houdt, zegt de organisatie.
Buiten El Helicoide, een beruchte martelgevangenis in de hoofdstad Caracas, staan familieleden dag en nacht te wachten op hun dierbaren, nadat de voorzitter van het parlement had aangekondigd dat er een "substantieel aantal" mensen zou worden vrijgelaten. De term 'politieke gevangenen' viel niet, het regime ontkent dat het burgers wegens politieke doeleinden vasthoudt.
Onder de nieuw vrijgelaten gevangenen zitten veel mensen die na de presidentsverkiezingen van 2024 zijn opgepakt. Onder hen ook Kennedy Tejeda, die als advocaat werkte voor Foro Penal. Hij zat al anderhalf jaar vast in de Tocoron-gevangenis in het noorden van het land. Afgelopen week eiste Amnesty International zijn vrijlating en die van de nog ruim 700 mensen die vastzitten.
Sinds de Amerikaanse aanvallen begin deze maand is het opvallend stil in Venezuela. Na de ontvoering van Maduro ontstond een klopjacht op 'verraders', waardoor veel Venezolanen zich niet durven uit te spreken. Ook is de zorg om in de dagelijkse levensbehoeften te voorzien, zoals voedsel, nog altijd groot. De angst is ook groot voor de colectivos, gewelddadige gewapende groepen die nog steeds de dienst uitmaken.
Maar het regime schetst een andere realiteit. Regelmatig organiseert het demonstraties om de vrijlating van president Maduro te eisen. Ook zijn er grote posters opgehangen in de hoofdstad, waarop de oud-leider en zijn vrouw te zien zijn.
In ruil voor aanwezigheid bij de demonstraties krijgen burgers toegang tot voedselpakketten van de staat.
Klaar met bevelen uit WashingtonInterim-leider Rodríguez lijkt zich niets aan te trekken van een eventuele Amerikaanse overname van het land. Bij een toespraak gisteren uitte ze zich fel richting de Verenigde Staten. "Het is klaar met buitenlandse inmenging," zei ze tegenover oliearbeiders. Ook sprak ze over grote hervormingen in de olie- en gasindustrie.
Eerder deze maand sprak ze zich ook al kritisch uit. Als ze ooit als interim-leider naar Washington zou moeten, dan "doe ik dat staand of lopend, niet gesleept", zei Rodríguez.
Of er na de ontvoering van president Maduro binnen het dictatoriale regime een andere wind is gaan waaien, is nog de vraag. Het regime lijkt onder Rodríquez vooral de rust in het land te willen bewaken, maar structurele veranderingen blijven uit. Volgens de Venezolaanse grondwet moesten er binnen dertig dagen verkiezingen worden uitgeroepen. Voor Venezolanen in het binnen- en buitenland, blijft het afwachten of dat gebeurt.